Troche historii…

Jak narodziła sie dyscyplina narciarska

Najstarsze ślady używania nart pochodzą sprzed 3000 lat p.n.e. na wyspie Rodoy w Norwegii. Używano nart do poruszania się po śniegu: dwie deski przyczepione do butów nie pozwalały ugrzęznać w śniegu. Najstarsze narty pochodzą sprzed 2500 lat p.n.e., zostały znalezione blisko Hoting w Szwecji w dobrym stanie. Pierwsze narty powstały tam gdzie warunki i klimat wytworzyły do tego potrzebę, powstały równocześnie w kilku miejscach na świecie: na Uralu, w Skandynawii, w regionie pomiedzy Syberią a Mongolią.

Prawdziwi technicy narciarstwa (których ideogram w archaicznym chińskim nazywał "deseczki do ślizgania") to Lapończycy, którzy wykorzystywali jedną podobną do prawej współczesnej narty na prawą nogę, podczas gdy drugą krótszą ze spodem ze skóry foki zakładali na lewą nogę. Legenda narciarstwa sięga roku 1500, kiedy to Król Szwecji Gustaw I, dotarł do Norwegii ciągnięty przez swoich podwładnych „na dwóch deskach”. W tym samym wieku został opublikowany pierwszy podręcznik narciarstwa, w 1963 miała miejsce pierwsza wystawa nart lapońskich w Worms.
W 1860 rozegrano pierwszą oficjalną konkurencję w Oslo, konkurs na czas, który powraca każdego roku. Pierwszy klub narciarski powstał w 1833, ale ten oficjalny Trysil Club w 1861. We Włoszech narty pojawiają się dużo później.

Ich propagowanie zawdzięczamy inż. Adofl King, zwanemu „al diau”, szwajcarowi, który w 1897 przywiózł ze swojego kraju narty jesionowe marki Jakober, i uczył przyjaciół pierwszych podstaw. Ci, zainteresowani nowością, utworzyli klub narciarstwa.
W 1901 został utworzony Ski Club Torino, pierwszy we Włoszech, w kolejnych latach następne od Milano po Genewę. Narciarstwo podbiło Włochów, było wykorzystywane również podczas ćwiczeń przez przemysł zbrojeniowy. W 1909 odbyły się pierwsze mistrzostwa włoskie, których wygrał syn inż. Kind, również nazywany „El diau”.
W 1913 została założona Włoska Federacja Narciarstwa (późniejsza FIS), a w 1930 FISI (Włoska Federacja Sportów Zimowych), która zajmowała się również sankami. W tym samym roku rozegrano konkurencję zjeżdżania, również Slalom Specjalny, którego specjalistami byli anglik Lunn oraz Austriak Schneider.

W 1936 po wielu dyskusjach, wprowadzono do Olimpiady, a zwycięzca musiał wygrać w Zjazdach i Slalomie. W 1952 wprowadzony Slalom Gigant a w 1988 Super Gigant. Wreszcie pierwszy Puchar Świata został ustanowiony w 1967.

Jak narodził się snowboard

Początki sięgają lat 60-tych, kiedy to Sherman Popper z Michigan, USA, przykręcił do siebie dwie narty aby skonstruować zabawkę dla dzieci. Widząc że nowy wynalazek się sprawdził, Popper postanowił zastąpić zwykłe narty parą szerokich nart wodnych, z brzegami metalowymi i specjalnymi wiązaniami. Tak właśnie powstał"snurfer".

Poppers zarejestrował nazwę, odstąpił prawa firmie Brunswick i Snurfer rozpoczął obronę terytorium amerykańskiego. Czternastolatek Jack Burton Carpenter, dostosował Snurfer w celu ulepszenia swoich możliwości obrony i w 1977 wyprodukował surfing wąski jak pojedyncza narta.
Międzyczasie D.Milovitch z Nowego Yorku, opracował tzw. „Winterstick”, prototyp deski, z wypełnieniem z pianki zamkniętym pomiędzy laminatem z włókna szklanego a podstawą z PTEX. Jednak brak sukcesu spowodowany był zbyt wygórowanym kosztem desek Milovitch'a.

Producent Skateboardów i desek, Tom Sims produkował deskorolki, plastikowe deski profilowane, doklejone do wrotki, które następnie zamienił na deskę z włókna podobnego do Winterstick.
Później inspirując się nartami dał światełko węższej desce. Była to deska, która wygrała pierwsze mistrzostwa światowe w Kolorado w 1981, prowadząc do sukcesu zarówno sportowego jak i ekonomicznego. Snowboard był kupowany przez publiczność lat ’80, nawet jeśli był on daleki od desek nowoczesnych.

Sprytne i inteligentne posunięcia ekonomiczne miały wpływ na sukces również w Europie, gdzie deski były produkowane przez duże firmy związane z narciarstwem, które ulepszały również jakość. Od pierwszych rozgrywek Sims kontynuował rozwój a ulepszenia wsparły znaczny wzrost manifestacjo sportowych i nie tylko, aż do narodzin ostatecznej wersji Snowboardu.
Zwrócono uwagę na pewnego p. Weber, Amerykanina, który w 1973 opatentował w minimalnych szczegółach snowboard, prekursora modelu lat ’90, z licznymi podobieństwami w każdym detalu. Jego pechem było to, ze nie otrzymał żadnej pomocy przy produkcji swojego egzemplarza, który z pewnością byłby bardziej zaawansowany w ciągu 20 lat…